نقش اینترنت در روابط احساسی و اجتماعی
به اشتراک گذاری :
نقش اینترنت در روابط احساسی و اجتماعی؛ بزرگراهی پرسرعت با خروجیهای ناپیدا
اینترنت؛ رودخانهای که مسیر روابط را تغییر داد
اینترنت را میتوان به رودخانهای تشبیه کرد که بیوقفه از دل زندگی روزمره عبور میکند و شکل زمین اطراف خود را عوض میکند. بر اساس دادههای منتشرشده در مقالات جامعهشناسی و ارتباطات، با گسترش دسترسی به اینترنت، فاصله جغرافیایی و محدودیت زمانی که زمانی سد اصلی روابط انسانی بودند، تا حد زیادی از میان رفتهاند. امروز بخش قابلتوجهی از تعاملات احساسی و اجتماعی از مسیر دیجیتال عبور میکند و همین موضوع باعث شده روابط انسانی از ساختاری محدود و محلی، به شبکهای گسترده و چندلایه تبدیل شود.
روابط احساسی آنلاین؛ آینهای شفاف یا تصویری مهآلود
روابط احساسی در فضای اینترنت شبیه نگاهکردن به آینهای است که گاهی واقعیت را شفافتر نشان میدهد و گاهی آن را در مه فرو میبرد. مطالعات روانشناسی اجتماعی نشان میدهد افراد در ارتباطات آنلاین تمایل بیشتری به بیان احساسات درونی خود دارند؛ پدیدهای که از آن بهعنوان «افشای هیجانی آنلاین» یاد میشود. این ویژگی میتواند صمیمیت را تسریع کند، اما همزمان خطر شکلگیری دلبستگی بر پایه برداشت ذهنی و نه شناخت واقعی را افزایش میدهد. دادههای علمی نشان میدهد روابطی که صرفاً در بستر مجازی شکل میگیرند، نوسان احساسی بیشتری نسبت به روابط حضوری دارند.
خانواده و دوستیها؛ طنابی که هم پیوند میدهد هم فرسوده میکند
در روابط خانوادگی و دوستانه، اینترنت مانند طنابی است که از یک سو پیوندها را حفظ میکند و از سوی دیگر، در صورت استفاده افراطی، آنها را تحت فشار قرار میدهد. پژوهشهای منتشرشده در ژورنالهای علوم رفتاری نشان میدهد ارتباط آنلاین منظم میتواند حس تعلق و حمایت عاطفی را در خانوادههای دور از هم تقویت کند. در مقابل، همان تحقیقات تأکید میکنند جایگزینشدن ارتباطات مجازی بهجای گفتوگوی عمیق حضوری، به مرور از کیفیت و عمق روابط میکاهد و تعاملات را سطحیتر میکند.
شبکههای اجتماعی؛ میدان عمومی با دیوارهای شیشهای
شبکههای اجتماعی را میتوان میدانی عمومی دانست که دیوارهای آن شفاف است و همه در معرض دید قرار دارند. مطالعات مبتنی بر داده نشان میدهد دریافت بازخوردهای سریع مانند لایک و نظر، سیستم پاداش مغز را فعال کرده و احساس پذیرش اجتماعی را تقویت میکند. با این حال، مقالات علمی هشدار میدهند مقایسه مداوم خود با دیگران در این فضا، با افزایش اضطراب اجتماعی، کاهش عزتنفس و نارضایتی از روابط واقعی ارتباط معنادار دارد.
تنهایی در ازدحام دیجیتال
یکی از تناقضهای عصر اینترنت، تجربه تنهایی در میان انبوه ارتباطات است. تحقیقات روانشناسی نشان میدهد افزایش تعداد ارتباطات آنلاین الزاماً به افزایش کیفیت روابط منجر نمیشود. نبود نشانههای غیرکلامی مانند زبان بدن و تماس چهرهبهچهره، ارتباطات را به پیام و تصویر محدود میکند و همین کاهش عمق، میتواند احساس فاصله احساسی را حتی در شلوغترین شبکههای اجتماعی تشدید کند.
جمعبندی؛ ابزار خنثی، پیامدهای تعیینکننده
اینترنت بهخودیخود ابزار خنثی است، اما پیامدهای آن بر روابط احساسی و اجتماعی خنثی نیست. شواهد علمی نشان میدهد این فضا میتواند هم پل ارتباطی باشد و هم دیواری نامرئی میان انسانها ایجاد کند. نتیجه نهایی نه در ماهیت اینترنت، بلکه در شیوه استفاده از آن شکل میگیرد؛ شیوهای که تعیین میکند روابط انسانی به سمت عمق و صمیمیت حرکت کنند یا در سطح ارتباطات سریع و گذرا باقی بمانند.
برای بالا بردن دانش خود در مورد اینترنت به وبسایت ما سر بزنید
نظرات
هیچ نظری ثبت نشده است