تفاوت فنی OWA Point-to-Point و Point-to-MultiPoint؛ بررسی معماری‌های رایج در دسترسی بی‌سیم فضای باز

OWA یا Outdoor Wireless Access به راهکارهای دسترسی بی‌سیم در فضای بیرونی گفته می‌شود که برای ایجاد ارتباط میان سایت‌ها، ساختمان‌ها یا ارائه اینترنت به کاربران نهایی استفاده می‌شود. انتخاب نوع معماری در این فناوری تأثیر مستقیمی بر ظرفیت انتقال داده، میزان تأخیر، پایداری لینک و هزینه اجرای پروژه دارد. دو معماری اصلی در این حوزه Point-to-Point و Point-to-MultiPoint هستند که هرکدام برای سناریوهای مشخصی طراحی شده‌اند.

---

معماری Point-to-Point؛ ارتباط اختصاصی میان دو نقطه

در مدل Point-to-Point یا PtP یک لینک مستقیم و انحصاری بین دو نقطه برقرار می‌شود. این ارتباط معمولاً با استفاده از آنتن‌های کاملاً جهت‌دار انجام می‌گیرد تا توان سیگنال در یک مسیر مشخص متمرکز شود و حداکثر بهره‌وری طیفی حاصل شود. در این ساختار، کل پهنای باند در اختیار همان لینک قرار دارد و هیچ کاربر دیگری در ظرفیت آن سهیم نیست.

به دلیل اختصاصی بودن مسیر ارتباطی، میزان تأخیر و نوسان زمانی بسیار پایین‌تر است و عملکرد لینک پایدار و قابل پیش‌بینی باقی می‌ماند. همین ویژگی باعث شده است معماری PtP برای اتصال بین دو ساختمان سازمانی، لینک‌های بک‌بون بین سایت‌های مخابراتی و انتقال ترافیک حجیم در فواصل طولانی گزینه‌ای مناسب و حرفه‌ای محسوب شود.

---

معماری Point-to-MultiPoint؛ پوشش‌دهی هم‌زمان چند کاربر

در مقابل، معماری Point-to-MultiPoint یا PtMP بر پایه یک ایستگاه مرکزی طراحی می‌شود که به چندین کاربر یا سایت مختلف سرویس می‌دهد. در این مدل، پهنای باند میان مشترکان به صورت اشتراکی تقسیم می‌شود و مدیریت ترافیک از طریق مکانیزم‌هایی مانند زمان‌بندی TDMA و سیاست‌های QoS انجام می‌گیرد.

ایستگاه مرکزی معمولاً از آنتن‌های سکتور یا امنی برای پوشش یک محدوده جغرافیایی استفاده می‌کند. این ساختار برای ارائه اینترنت بی‌سیم توسط شرکت‌های ارائه‌دهنده خدمات اینترنت، پوشش مناطق روستایی یا شهرک‌های صنعتی کاربرد گسترده‌ای دارد. با این حال، به دلیل اشتراکی بودن ظرفیت، کیفیت سرویس می‌تواند تحت تأثیر تعداد کاربران فعال و حجم مصرف هم‌زمان قرار گیرد.

---

مقایسه فنی از نظر ظرفیت و تأخیر

در معماری PtP ظرفیت لینک به صورت کامل به یک ارتباط اختصاص دارد و همین موضوع موجب ثبات بیشتر در نرخ انتقال داده و کاهش محسوس تأخیر می‌شود. این ویژگی برای کاربردهایی که نیاز به SLA مشخص و کیفیت تضمین‌شده دارند اهمیت بالایی دارد.

در معماری PtMP ظرفیت به صورت پویا میان کاربران توزیع می‌شود. در شرایطی که تعداد کاربران افزایش یابد یا مصرف هم‌زمان بالا باشد، ممکن است نوسان در سرعت یا افزایش تأخیر مشاهده شود. بنابراین مدیریت منابع رادیویی و طراحی صحیح شبکه در این مدل نقش کلیدی ایفا می‌کند.

---

مقیاس‌پذیری و مدل اقتصادی

در مدل Point-to-Point برای هر لینک جدید باید تجهیزات مستقل نصب شود که این موضوع هزینه و پیچیدگی اجرا را افزایش می‌دهد. در مقابل، معماری Point-to-MultiPoint امکان اضافه کردن کاربر جدید بدون نیاز به نصب رادیوی مجزا در مرکز را فراهم می‌کند و از نظر اقتصادی برای سرویس‌دهی گسترده مقرون‌به‌صرفه‌تر است.

انتخاب نهایی میان این دو معماری وابسته به اهداف پروژه، تعداد کاربران، فاصله لینک، سطح کیفیت سرویس مورد انتظار و مدل درآمدی کسب‌وکار است. اگر تمرکز بر ایجاد یک ارتباط پایدار، پرظرفیت و کم‌تأخیر میان دو نقطه مشخص باشد، PtP گزینه منطقی‌تری است. اما در پروژه‌هایی که هدف ارائه سرویس به چندین کاربر در یک محدوده جغرافیایی مشخص است، PtMP انتخابی عملیاتی و اقتصادی‌تر خواهد بود.

---

برای بالا بردن دانش خود در مورد اینترنت به وبسایت ما سر بزنید.