تاریخچه ورود فیبر نوری به ایران

تاریخچه ورود فیبر نوری به ایران
آغاز آشنایی ایران با فناوری فیبر نوری
فناوری فیبر نوری بهعنوان یکی از مهمترین تحولات صنعت مخابرات جهان، از دهه ۱۹۷۰ میلادی بهتدریج وارد شبکههای ارتباطی کشورهای توسعهیافته شد. در ایران نیز همزمان با توسعه زیرساختهای مخابراتی پس از انقلاب، توجه به فناوریهای نوین انتقال داده شکل گرفت. در دهه ۱۳۶۰، با افزایش نیاز به ظرفیت انتقال بالاتر و ارتقای کیفیت ارتباطات، موضوع استفاده از فیبر نوری بهصورت جدی در دستور کار متخصصان و مدیران حوزه مخابرات قرار گرفت.
در آن سالها شبکه ارتباطی کشور عمدتاً بر پایه کابلهای مسی و لینکهای رادیویی مایکروویو بنا شده بود؛ زیرساختی که در برابر رشد تقاضای ارتباطی پاسخگو نبود. محدودیت پهنای باند، افت کیفیت سیگنال در مسافتهای طولانی و هزینههای نگهداری بالا، ضرورت حرکت به سمت فناوری فیبر نوری را دوچندان کرد.
اجرای نخستین پروژههای عملیاتی در دهه ۱۳۷۰
دهه ۱۳۷۰ را میتوان نقطه آغاز اجرای پروژههای عملیاتی فیبر نوری در ایران دانست. در این دوره، تمرکز اصلی بر ایجاد مسیرهای ارتباطی بینشهری و تقویت ستون فقرات شبکه مخابراتی کشور بود. اتصال مراکز استانها و شهرهای بزرگ از طریق کابلهای فیبر نوری، ظرفیت انتقال مکالمات و دادهها را بهطور چشمگیری افزایش داد.
اجرای این پروژهها موجب بهبود محسوس کیفیت مکالمات بینشهری و افزایش پایداری شبکه شد. بهتدریج فیبر نوری به عنصر اصلی شبکه انتقال کشور تبدیل شد و زیرساختی فراهم کرد که بتواند رشد آینده ارتباطات را پشتیبانی کند.
توسعه گسترده در دهه ۱۳۸۰ و همزمان با رشد اینترنت
با گسترش اینترنت در دهه ۱۳۸۰ و افزایش تقاضا برای خدمات پهنباند، توسعه فیبر نوری وارد مرحلهای تازه شد. در این مقطع، طول شبکه فیبر نوری کشور بهطور قابل توجهی افزایش یافت و بسیاری از شهرها به شبکه سراسری متصل شدند. این توسعه زیرساختی، زمینهساز رشد سرویسهای اینترنت پرسرعت، ADSL و بعدها نسلهای سوم و چهارم تلفن همراه شد.
در همین دوره، مراکز داده و هستههای اصلی تبادل ترافیک اینترنت نیز به فیبر نوری مجهز شدند. این اقدام باعث افزایش پایداری شبکه ملی ارتباطات و کاهش وابستگی به مسیرهای محدود انتقال شد و ظرفیت پاسخگویی به رشد ترافیک داده را فراهم کرد.
ورود فیبر نوری به منازل و کسبوکارها
اگرچه فیبر نوری سالها در لایه انتقال فعال بود، اما اتصال مستقیم کاربران نهایی به این فناوری با فاصله زمانی همراه شد. از اواخر دهه ۱۳۹۰، پروژههای «فیبر تا خانه» یا FTTH بهطور جدی در دستور کار قرار گرفتند. هدف این طرحها رساندن اینترنت مبتنی بر فیبر نوری به منازل و واحدهای تجاری بود تا کاربران بتوانند از سرعتهای بسیار بالاتر و پایداری بیشتر بهرهمند شوند.
با افزایش مصرف اینترنت، رشد خدمات استریم، بازیهای آنلاین، رایانش ابری و کسبوکارهای دیجیتال، توسعه فیبر نوری در لایه دسترسی شتاب بیشتری گرفت. اجرای طرحهای ملی پوشش فیبر شهری، هزاران کیلومتر کابلکشی جدید را در شهرهای مختلف به همراه داشت و مسیر تحول دیجیتال کشور را هموارتر کرد.
فیبر نوری و آینده ارتباطات در ایران
امروزه فیبر نوری به ستون اصلی شبکه ارتباطی ایران تبدیل شده است. این فناوری نهتنها ظرفیت انتقال داده را چندین برابر کرده، بلکه بستر توسعه دولت الکترونیک، آموزش آنلاین، خدمات مالی دیجیتال و اقتصاد مبتنی بر فناوری را فراهم آورده است.
مسیر ورود و گسترش فیبر نوری در ایران نشان میدهد که این فناوری از یک زیرساخت انتقال بینشهری به شبکهای فراگیر در لایه دسترسی تبدیل شده است. ادامه توسعه آن، نقش تعیینکنندهای در افزایش رقابتپذیری کشور در عرصه فناوری اطلاعات و ارتباطات خواهد داشت.
برای بالا بردن دانش خود در مورد اینترنت به وبسایت ما سر بزنید.
نظرات
هیچ نظری ثبت نشده است





